Wschodnia Perspektywa - "Ukraińska noc" - przegląd ukraińskich małych form filmowych

"Ukraińska noc" - przegląd ukraińskich małych form filmowych

Napisał: Marta Ciastoch

Stowarzyszenie Wschodnia Perspektywa było głównym organizatorem przeglądów ukraińskich małych form filmowych „Ukraińska noc”. Zaprezentowaliśmy ukraińskie filmy profesjonalne, studenckie i offowe pokazywane na festiwalu „Vidkryta nicz” w Kijowie. „Ukraińska noc” zawitała do Lublina, Krakowa i Elbląga. Spośród setek filmów prezentowanych na festiwalach „Widkryta nicz” wybraliśmy 28, naszym zdaniem, najciekawszych, reprezentujących różne gatunki: animacje, krótkie formy fabularne i klasyczny dokument.

Kolejno imprezy odbyły się:
2 czerwca 2006, godz. 20.00, Lublin, Muszla Koncertowa w Ogrodzie Saskim;
3 czerwca 2006, godz. 20.00, Kraków, Galeria F.A.I.T., ul. Kamienna 6;
23 czerwca 2006, godz. 20.00, Elbląg, Biblioteka Elbląska, ul. Św. Ducha 3-7.

Przegląd ukraińskich małych form filmowych „Ukraińska noc” stał się okazją, aby przybliżyć polskiej publiczności osiągnięcia młodych twórców z Ukrainy, a także skonfrontować „ich” wizję współczesnego świata z „naszymi” doświadczeniami. Dzięki naszemu przeglądowi polscy widzowie mieli możliwość dostrzec, że Ukraina to dynamicznie rozwijający się kraj, w którym oprócz polityki, ważny jest język sztuki.
Przegląd „Ukraińska noc” pozwolił sprawdzić, czy artystyczna wrażliwość zna granice.

Nasz projekt nawiązywał do festiwalu „Widkryta nicz” w Kijowie („Noc pod odkrytym niebem”), który powstał w 1997 roku z inicjatywy ukraińskiego reżysera Mychaiła Illienki, jako forum dialogu ukraińskiej kinematografii. Idea stworzenia festiwalu, który promowałby rodzimą produkcję filmową, pojawiła się wraz z coraz silniej zauważalnym kryzysem ukraińskiego kina. W tekście-manifeście „Czekając na mit” Illienko ironizował: „Fatalny kryzys naszego przemysłu filmowego niebawem zmusi nas do stworzenia festiwalu negatywów albo festiwalu scenariuszy, a może nawet festiwalu niezrealizowanych pomysłów”. W tych gorzkich słowach reżysera nie ma przesady, ukraińskie kino, przez brak wsparcia ze strony mediów, władzy i producentów, od wielu lat przeżywa kryzys. W ukraińskich kinach można zobaczyć najnowsze produkcje amerykańskie i rosyjskie, ale próżno szukać w nich pokazów kina znad Dniepru. Filmy młodych reżyserów mogą zjawić się w ukraińskich mediach, jedynie wtenczas, kiedy wyprodukowany w ekstremalnie trudnych warunkach produkt zyska uznanie na festiwalach międzynarodowych. Niestety, większość filmów nigdy nie doczekała się pokazów w telewizji, a tym samym konfrontacji z szeroką ukraińską publicznością.
Festiwal „Widkryta nicz” w Kijowie trwa od zmierzchu do świtu, jedną czerwcową noc na najbardziej malowniczej uliczce Kijowa – Andrijiwskim uzwozie. Wybór tej formy był nieprzypadkowy, gdyż jak twierdzi reżyser „dla ukraińskiej kinematografii nie ma już miejsca pod słońcem”. „Widkryta nicz” na dobre zadomowiła się pod kijowskim niebem, nawet, jeśli należy do niej tylko ta jedna noc w roku. Świadomość, że istnieje taki festiwal oraz publiczność, gotowa spędzić całą noc na oglądaniu małych form filmowych, z pewnością dają nadzieję, że w przyszłości ukraińscy widzowie zażądają własnego mitu w kinie.

Program przeglądu ukraińskich małych form filmowych „Ukraińska noc”:
W programie przedstawiliśmy m. in. następujące animacje oraz filmy krótkometrażowe:
- Jednorazowa wieczność i Mała podróż na wielkiej karuzeli reż. Mychaiło Illienko,
- Strzelnica i Wyschnięta ziemia reż. Taras Tomenko,
- Jechał tramwaj nr 9 reż. Stepan Kowal,
- Tragiczna miłość do zdradliwej Nuśki reż. Taras Tkaczenko,
- Przeciw słońcu reż. Walentyn Wasjanowycz,
- Metodologia popełnienia zbrodni reż. Artur Li,
- Zasypie śnieg drogi i Komproniks reż. Jewhen Sywokiń
oraz wiele, wiele innych.