Ze względu na dalekie odległości, wschodnie pociągi są tak skonstruowane, by każdy miał możliwość położyć się i przespać. My w Polsce nie jesteśmy przyzwyczajeni do podróży w pozycji leżącej, ekskluzywne wagony z miejscami do leżenia czy też kuszetki to w polskich warunkach kosztowny wydatek i luksus. U braci taki luksus dostępny jest każdemu pasażerowi.
Na dalekich trasach kursują zarówno pociągi pospieszne jak i osobowe. W wagonach znajduje się spis wszystkich stacji i czas postoju. Godziny przyjazdu i odjazdu są podawane według czasu moskiewskiego. Niezależnie od zmieniających się stref czasowych dworcowe zegary wskazują również czas moskiewski.
Ceny biletów różnią się w zależności od typu pociągu i wagonu. Pociągi firmowe (firmienyje) posiadają swoje nazwy np. „Rossija”, „Bajkał”, „Wostok” itd. Odznaczają się one lepszą obsługą i większym stopniem czystości, co ma wpływ na cenę biletu, wyższą niż w pociągach pospiesznych (skoryj pojezd). Bilety na plackartnyj wagon są o połowę tańsze od biletów na kupejnyj wagon.
W rosyjskich składach występują cztery typy wagonów. Najbardziej komfortowe i tym samym – najdroższe to tzw. wagony luks (oznaczane także jako CB – spalnyj wagon) podzielone na dwuosobowe przedziały z umywalką albo i nawet niewielką kabiną prysznicową. Kolejna kategoria – to wagony z czteroosobowymi przedziałami tzw. kupe. Następnie mamy płackarty, którymi warto podróżować ze względu na umiarkowaną cenę i warunki. Wszystkie trzy klasy oferują wyłącznie miejsca do leżenia. Tylko tzw. obszczije wagony posiadają 81 miejsc do siedzenia, ale na dalekich trasach występują rzadko ze względu na mało komfortowe warunki podróży. rodzaje pociągów: oznaczenia wagonów: Ф (firmiennyj) – firmowy СВ, Л – wagon luks C (skoryj) – pospieszny КП – kupejnyj wagon П (pasażyrskij) – osobowy ПЛ – płackartnyj wagon ПБ (pocztowo-bagażnyj) – pocztowo-bagażowy О – obszczij wagon Kupejnyj wagon posiada 36-38 miejsc do leżenia, rozdzielonych na czteroosobowe ciasne przedziały. Miejsca dolne są zawsze oznaczone numerami nieparzystymi a górne – parzystymi.
Plackartnyj wagon składa się z 54 miejsc do leżenia, które nie są odgrodzone żadnymi drzwiami i są rozlokowane w ten sposób, że tworzą odrębne „boksy” po sześć miejsc. Dolne miejsca ułożone prostopadle do przejścia mają tę zaletę, że pod nimi znajduje się schowek na bagaż, który zapewnia spokojny sen z bezpiecznie schowanym pod sobą dobytkiem. Dodatkowo na bagaż przeznaczona jest specjalna półka u góry. Zasada numeracji miejsc jest podobna jak w przypadku wagonów kupejnych. Numery miejsc znajdują się na bocznych ściankach obok przejścia.
Ponieważ Rosjanie to naród podróżujący, w okresie wakacji często pojawiają się poważne problemy z kupnem biletu na określony dzień, zwłaszcza w przypadku tras na południe – do kurortów nad Morzem Czarnym. Żeby dopomóc ludziom, Ministerstwo Transportu wydało zezwolenie na czasową sprzedaż biletów na górne półki bagażowe w płackartnych wagonach. Bez względu na różnicę w komforcie podróży, bilet na takie miejsce kosztuje tyle samo, co zwyczajny płackartnyj bilet. Dlatego miejsca te nie cieszą się szczególną popularnością, choć w sytuacji bez wyjścia stanowią ostatnią (choć twardą) deskę ratunku.
Pociągi międzynarodowe nr 3/4 (Moskwa – Pekin przez Mongolię) 5/6 (Moskwa – Ułan Bator), 19/20 (Moskwa – Pekin przez Mandżurię) są obecnie mniej wygodne ze względu na podróżujących nimi drobnych handlarzy i ogromną ilość towaru, którą ze sobą wiozą. Podczas trwającego 15-20 min. postoju, na perony wylega tłum ludzi z torbami w rękach i rozpoczyna się gorączkowy i błyskawiczny proces wymiany towarowo-pieniężnej. Kiedy zbliża się czas odjazdu pociągu, tłum pospiesznie kieruje się w stronę wagonów i usiłuje wraz ze swym dobytkiem ponownie zapakować się do środka. Trzeba uważać, by w tym zamieszaniu i tłoku wrócić do pociągu przed handlarzami, którzy często w ostatniej chwili wskakują do ruszającego już składu. Elżbieta Żak
|