W sobotę 14 lipca o godz. 19.00 w Centrum Sztuki Współczesnej Solvay w Galerii promocyjnej została otwarta zorganizowana przez Stowarzyszenie Wschodnia Perspektywa wystawa prac macedońskiego fotografika Dusana Docevskiego Macedońska Melancholia. Wernisaż był okazją, by przypomnieć sobie smak wspaniałego macedońskeigo wina oraz kontynuować rozmowy o tym ciekawym kraju, który bliżej prezentowaliśmy w czerwcu na Festiwalu Kultury Macedońskiej.
Wystawę można było oglądać do 24 lipca 2007 r.

Macedońska publiczność przyzwyczajona jest do tego, że imię Duszana Docewskiego od kilku lat obowiązkowo pojawiało się przy każdej wystawie fotografii artystycznej w Kumanowie (Macedonia) i okolicy. Ale to tylko część prawdy. Pamiętać trzeba bowiem także o jego członkostwie w wielu organizacjach zrzeszających fotografików w Macedonii oraz poza jej granicami. Jest on organizatorem narodowego stowarzyszenia fotografii artystycznej „Kumanowo”. Wnosi wielki wkład w popularyzację i rozwój fotografii artystycznej w tym regionie. Jednym z powodów jest jego własne zamiłowanie do tej dziedziny sztuki, którą zajmuje się od 25 lat. Jego praca bez wątpienia miała i ma nadal ogromny wpływ na miłośników fotografii artystycznej.

Jednak ta działalność nie jest jedyną, która nadaje wartość jego pracy – istnieją także inne jej aspekty, znajomość których pozwala lepiej zrozumieć przesłanie dzieł i intencje autora.  Osnowa dzieł opiera się na tradycyjnych zasadach rządzących fotografią artystyczną, następnie zostają one przetworzone komputerowo. Szczególnie ważny jest montaż. Duszan Docewski wychodzi z założenia, że wartość dzieła zależy od talentu autora, jego nastroju, punktu i miejsca, w którym zdjęcie zostało zrobione
i może przede wszystkim – od ulotnej chwili błysku flesza, trwającego jedną setną sekundy, czasem nawet krócej. Jak wiemy, życie i cała rzeczywistość składa się właśnie z takich chwil – ulotnych i niepowtarzalnych. Dzięki fotografii artystycznej można takie właśnie momenty uchwycić, ująć je w ramy zdjęcia i ukazać wartość ich samych oraz naszego istnienia. Nie powinno się uważać, że fotograf wybiera na chybił trafił widoki z otaczających go niezwykłych okolic. Ponieważ od artysty zależy, czy tak ukaże otaczający go pejzaż, by stał się niepowtarzalny. Tak samo w przypadku fotografii portretowej – należy pokazać coś więcej niż tylko rysy twarzy portretowanej osoby.. Dlatego nie każdy ma predyspozycje, by stać się dobrym fotografikiem portrecistą. Dostrzeżenie momentu, zanim rozpłynie się on w wieczności, jest podstawą tej sztuki, a realizację tego celu umożliwia znajomość technik i zasad rządzących fotografią. Bez tej wiedzy tworzenie wartościowych zdjęć artystycznych nie jest możliwe.

W czasie swojego rozwoju sztuka fotografii artystycznej często była łączona z malarstwem. Przede wszystkim ze względu na sposób obierania obu gałęzi sztuki. Obecnie podkreśla się całkowitą odrębność fotografii artystycznej i jej osobne miejsce pośród sztuk pięknych. Przez długi czas najbardziej ceniona była fotografia czarno-biała. Dlatego też wiele dzieł Duszana Docewskiego jest tworzonych w tej właśnie technice, która umożliwia najlepsze wykorzystanie technik i estetyki możliwych do wydobycia w fotograficznym atelier. W portretach można odczytać całą historię i obecne życie przedstawionych na nich ludzi. Zdjęcia Docewskiego są fotografiami artystycznymi, a równocześnie dokumentem. Częste u Docewskiego zdjęcia dzieci przestawiają ich nastroje i nastawienie do życia, ukazując ich psychikę, optymizm, radość i indywidualizm. Natomiast w zdjęciach barwnych Docewskiego przeważa tendencja do geometryzacji i abstraktyzacji form. W ten sposób autor stara się ukazać ludzką samotność i opuszczenie, które nikomu z nas nie są obce.

Obecna wystawa jest niepowtarzalną okazją do zapoznania się z opus fotograficznym Duszana Docewskiego, a przez niego – z fotografią artystyczną Kumanowa.
tłum. Kaja Stawowy